Paul us Spijkers

Artiest / Performer

Paulus J.J. Spijkers (1961) schildert sedert 1977. Daarnaast is hij schrijver. Zijn belangstelling voor de scheppende kunsten werd bij hem reeds vroeg gewekt door de liefde voor muziek, die hij van huis uit meekreeg; op zijn 11e kreeg Paul zijn eerste pianolessen. Vanaf 1988 ging Paul zich serieus bezighouden met de – toen nog analoge – fotografie. Tegenwoordig gebruikt Paul ook een digitaal fototoestel.

Sinds 2015 is Paul Spijkers lid van het kunstenaarscollectief K26. Omstreeks 2014 kwam Paul opnieuw in contact met Anita de Baaij, veelzijdig kunstenaar, van wie hij eerder zijn eerste lessen tekenen en schilderen kreeg. Anita introduceerde hem bij K26. In 2019 en 2020 ontving hij van Wim Lemmens, beeldhouwer/schilder, enige lessen in beeldhouwen. De Baaij en Lemmens zijn beiden kunstenaars van het eerste uur van K26.

Het is ook mooi lelijk te schilderen; revisionisme van Paul us Spijkers, artiest

Tijdens mijn studententijd (1985-1989) bestudeerde ik, mr. Paulus J.J. Spijkers (1961, ‘s-Hertogenbosch), de rechtsgeleerdheid aan Universiteit Leiden.

In 1988 volgde ik in de zomermaanden, samen met 24 andere Leidse studenten, een cursus aan University of Florida, College of Law (Universiteit van Florida, Faculteit der Rechtsgeleerdheid), in Gainesville, Florida, Verenigde Staten. Tijdens die periode bekeek ik in Dalí Theatre-Museum in Saint Petersburg, Florida, een schilderij van Salvador Dali, ‘La noia dels rulls (1926)’ [Het meisje uit de Ampurdán], en dacht: “Het is mysterieus om naar de achterzijde van dat meisje te kijken”; “Welk soort gebouw is het, met de drie vensters?”; en “Waarom is één steen zichtbaar gemaakt?”. Daarna bekeek ik Dali’s ‘Torero alucinogeno (1968-1970)’ [De hallucinerende stierenvechter] en dacht: “Ik zíe een hallucinerende stierenvechter!”. Nadat ik met iemand over het schilderij had gepraat, vroeg ik me af: “Is een drinkende rijst-met-krentenhond zichtbaar gemaakt?”; en “Is de kleine zeeverkenner voor mij onzichtbaar?”. “In mijn Florida-tijd” ging ik één keer terug naar het museum, en ik dacht: “Dat wil ik ook doen!”. Aan University of Florida behaalde ik twee vakken.

In 1989 ontving ik een getuigschrift ten bewijze dat ik het doctoraal examen in de Fiscaal-juridische studierichting heb behaald, met als judicium: zonder enig bezwaar. In de jaren 1989-1990 had ik een tijdelijke arbeidsovereenkomst als assistent-belastingadviseur bij KPMG Meijburg & Co in Rotterdam. In 1990 verliet ik mijn toenmalige woonplaats Den Haag, om in Oss te gaan wonen, in welke stad ik nu een woning met atelier heb.

Ik wist niet hoe ik het had (in Florida). Hoe dan ook, in 1991 voelde ik opeens sterke drang om te schilderen. Ik schilderde toen ‘Die näherbringende Frau’ [De vrouw die schenkt].

Op 1 maart 1993 werd ik bij Gerechtshof ‘s-Hertogenbosch aangesteld als waarnemend-griffier. Daar ving ik bij de Belastingkamer aan. Ofschoon ik me ook bij dat gerechtshof op strafzaken kon concentreren, werd de idee sterker, dat de [formele] rechtspraak mij niet de kansen kon bieden om mijn ideeën aangaande het recht met die van de (toenmalige) Nederlandse justitie blijvend in overeenstemming te brengen. In 2015 kreeg ik aldaar eervol ontslag uit mijn functie. In de bedoelde periode bleef ik schilderen.

Op 16 maart 2020, na uitbraak van het COVID-19-virus, voltooide ik de schildering ‘Subliminal night’ (Onderbewuste nacht).

Mijn wijze van schilderen kan worden omschreven als revisionisme; de kracht van Spijkers is zijn zwakke plek.

Sinds 2015 ben ik lid van het kunstenaarsgenootschap K26 in Oss.

“Bien antes bien tras, Pablito Clavo vive cada día más.”

De handelsnaam Paul us Spijkers is als eenmanszaak ingeschreven in Handelsregister van Kamer van Koophandel, met nummer 77566858.

BTW-idee: NL003210563B45

IBAN Paul us Spijkers: NL89 ABNA 0872 5645 92

It’s also nice to paint unpleasantly; revisionism by Paul us Spijkers, performer

During my college days (1985-1989), I, Paulus J.J. Spijkers LL.M. (1961, ‘s-Hertogenbosch, The Netherlands), studied the science of law at Universiteit Leiden (Leiden University, The Netherlands).

In 1988, I was in Gainesville, Florida, United States of America, for a course at University of Florida, College of Law, together with 24 other Leiden students. During that period, in Dalí Theatre-Museum in Saint Petersburg (Florida), I looked at a painting by Salvador Dali, ‘La noia dels rulls (1926)’ [The girl from the Ampurdán] and thought: “It is mysterious to look at the back of that girl!”; “What kind of building is it, with the three windows?”; and “Why has one stone been made visible?”. After that, I looked at Dali’s ‘Torero alucinogeno (1968-1970)’ [The hallucinating bullfighter] and thought: “I séé a hallucinating bullfighter!”. After I talked with someone about the painting, I wondered: “Has the drinking Dalmation been made visible?”; and “Is the little sea scout invisible to me?”. During my Florida season, I went back to the museum once, and then thought: “I want to do that too!”. I did two courses at University of Florida.

In 1989, I took a certificate to prove that I have passed my Master’s in Fiscal Law in Leiden, with the judicium: without any problem. In the years 1989-1990, I had a temporary employment contract as assistent-tax counsellor at KPMG Meijburg & Co, Rotterdam, The Netherlands. In 1990, I left The Hague, my residence then, to live in Oss, in which city in The Netherlands I now have a home with a studio.

I didn’t know what had come over me (in Florida). Anyhow, in 1991, I suddenly felt a strong urge to paint. I then painted ‘Die näherbringende Frau’ [The giving woman].

On March 1st, 1993, I was appointed acting clerk of the court at Court of Justice in ‘s-Hertogenbosch, The Netherlands. There I started at the division for fiscal cases. Whereas, also at the court, I could concentrate on criminal cases, the idea became stronger, that the [formal] jurisdiction could not offer the chances to bring permanent conformity with my ideas concerning right and those of the Dutch justice (then). In 2015, I was honourably discharged from service at that place. In the meaning period, I kept on painting.

On March 16th, 2020, after breakout of the COVID-19-virus, I completed the painting ‘Subliminal night’.

My manner of painting can be described as revisionism: the power of Spijkers is his weak spot.

Since 2015, I am a member of the artistic society K26 in Oss, The Netherlands.

“Bien antes bien tras, Pablito Clavo vive cada día más.”

The trading name Paul us Spijkers is registered as one-man business in Handelsregister van Kamer van Koophandel (Trade Register of Chamber of Commerce in The Netherlands, (KvK)), with KVK-number 77566858.

VAT-idea: NL003210563B45

IBAN Paul us Spijkers: NL89 ABNA 0872 5645 92, BIC/SWIFT: ABNANL2A

De stand van de Waal’, 2001, 70 x 100 cm, olieverf op paneel

‘De Heilige Maagd en het kindeke Jezus, aan de achterzijde bekeken’, 2003-2007, 80 x 60, olieverf op doek

‘The purpose of prophesy’, 2007, 100 x 80 cm, olieverf op doek

‘De wraaktocht van Aineias’, 2013, 80 x 60 cm, olieverf op doek

‘Interpretatie van Leonardo da Vinci’s onvoltooide ‘H. Hiëronymus’’, voltooid in 2015, 100 x 80 cm, olieverf op linnen

‘Kruisdood’, 2018, 80 x 60 cm, olieverf op doek

‘De inundatie’, 2018, 60 x 80 cm, olieverf op doek

Losses [Verliezen], 2018, 50 x 50 cm, olieverf op doek

‘Sint-Bernardshond’, 2018, 80 x 60 cm, olieverf op doek

Wim Lemmens

Paul us Spijkers

Jan van Dijk

Annelies van Rijn

Nicole Prein

Irene Schaap