Al wat menselijk is

Expositie  ‘Al wat menselijk is’

Kunstenaars Irene Schaap (Oss) en Till Willems (Lithoijen) beiden aangesloten bij K26 in Oss, nodigden voor de expositie ‘Al wat menselijk is’, drie gastkunstenaars uit. Dit zijn Carlette Rijcken uit Vught, Monique Sleegers uit Utrecht en Nicolette Peters uit Waalwijk.

Allemaal geven zij een eigen beeld weer van de mens bij macht en onmacht, het menselijk lichaam, de mens in zijn of haar fysieke en mentale ruimte, menselijk lijden en levenskracht.  

Het resultaat is een boeiende expositie  van de mens in grootsheid en kwetsbaarheid.

De expositie loopt van 20 oktober t/m 27 november in K26, Kruisstraat 26 te Oss. De opening vindt plaats op 23 oktober om 15.00 uur. De galerie is geopend van donderdag t/m zondag van 13.00 uur-17.00 uur. 

Nicolette Peters reflecteert met name op haar vrouwelijke identiteit als zelfstandig en onafhankelijk subject. Dit komt tot uitdrukking in geïsoleerde fragmenten van het vrouwelijk lichaam. Die geeft zij levensecht weer in olieverf schilderijen op doek en in haar grote   grafiettekeningen op ongebleekte katoen, benadrukt door borduursels.  

Carlette Rijcken: “Met mijn werk onderzoek ik hoe ik mij verhoud tot de wereld vol tegenstrijdigheden. Het is een wereld die razendsnel verandert onder invloed van sociaal maatschappelijke engagement, technologische vooruitgang en een nieuwe kijk op gender. Ik zoek naar een toestand die zowel zorgeloos als verontrustend is, waar ik, maar ook anderen, met ‘schijn en zijn’ op reageren. Om ons staande te houden in dit theater van de wereld. Als toeschouwer probeer ik hier grip op te krijgen,” aldus Carlette.

Monique Sleegers maakt figuratieve sculpturen van keramiek. Beelden waar zij het mens-zijn en de kwetsbaarheid daarvan tot uitdrukking wil brengen. Abstract en tegelijkertijd expressief, zonder persoonlijk te worden. Verschillende delen van het menselijk lichaam herschikt ze binnen een sculptuur tot een nieuwe harmonische samenstelling met een ietwat surreëel karakter. Het gefragmenteerde lichaam staat voor haar symbool voor de verdeeldheid in de maatschappij, geen houvast hebben, losgeraakt zijn. 

Irene Schaap: “In mijn werk wil ik laten zien hoe de mens omgaat met zijn fysieke en mentale ruimte die hij/zij op meerdere manieren interpreteert. In mijn ogen heeft ieder mens ruimte nodig om zich te bewegen maar vooral ook om zich vrij te voelen om anders te zijn en anders te denken. Voor mij is het essentieel dat iemand zichzelf kan zijn. Naast het werken met acryl in mijn schilderijen vind ik het prettig om met allerlei disciplines te werken. Ik schilder en fotografeer, maak collages, werk met hout, papier en draad en wat er nog meer op mijn pad komt. Deze diversiteit in materialen brengt me op nieuwe ideeën en wakkert mijn creativiteit aan. Inspiratie vind ik in theater en film alsmede in de hedendaagse en klassieke kunst.” 

Till Willems: “Dagelijks zie ik mensen lijden, in mijn directe omgeving en op wereldniveau. Ik voel me machteloos maar kan er mijn ogen niet meer voor sluiten. Met grote gebaren maak ik een opzet voor een tekening, niet precies wetende waar het heengaat. Ik volg mijn innerlijk kompas, er zit geheugen in mijn handen. De beelden van mensen die opkomen zijn vaak zwart, zwaar en doorleefdlevensgroot getekend met Siberisch krijt op levensgrote  vellen papier. Mensen die hun schouders laten hangen, lijdzaam, de hoop balanceert op het randje. In sommige beelden ontstaat troost of verbinding. Maar er kan ook kracht uit het diepe zwart tevoorschijn komen. Het fascineert me hoe sterk de levenskracht is.”